Wednesday, August 31, 2016

පුතුනේ......




පුතුනේ......




සුර ලොවක සුර සැපත
අතැර මගෙ තනි මකන
මගෙ පැලට ආ සිගිති පුතුනේ
කිරි සුවද මුව කමල
නිම්  නොවන දෙඩවිල්ල
හෙටට දිවි හුස්ම දෙන ඔසුවේ.....

සුබ සිහින පුබුදන්න
අත නොහැර ළග ඉන්න
බල කරන ඔය සොදුරු මුහුණේ
දගපාන හසරැල්ල
තරු යුග්ම දෙන කැල්ම
බැද තබයි තවත් මා සසරේ....

මෙතෙක් ලොව නොදුටු සිරි
ගෙනැත් සිත් පාමුලට
සිනහ අංජන තවරනා නෙතේ
නුඹ නමින් පමණක්ම
පණ ගැහෙන හදවතක්
නුඹෙ ගතින් එපිට නුදුරෙක තියේ......

               -  මංජුල ප්‍ර‍භාත් හෙට්ටිආරච්චි

Thursday, August 25, 2016

අකල් වැහි...





අකල් වැහි...
















හිතේ තිබුණු දුක සේරම
ක විඩේට බිමට හලා
නුඹ අැඩු දවස් සිහිවෙයි
දවසෙම කළු වළා පුරා.....
සෝදා හැර නෝක්කාඩු
යළි තුරුලට මුවාවෙලා
අහසේ තරු ගැන්න දවස්
මතකයි අපි පහන් කළා.....

බොළදියකගෙ පුර සදවත
අවපස නුබ කුස ගෙවුණා
පුරන් සිතක යහන්  නොලද
මල් මුවරද පළා ගියා
සද මඩලේ සා පැටවුන්
හිනැහෙන කිරි සිනහා බලා
අහස අැඩුවෙ නෑ ඉන්පසු
පෙරමෙන් වැහි වළා පුරා......

කළු කරගෙන දවස පුරා
වහින්ට අරඅදින අහස
සෝදා හැර සිත පිරි දුක
තුරුලේ හිනැහෙන...දගලන....
තරු බොදවුණු දෑස් පිසැර
නින්දේ දියකර හිනැහෙන
වහිනව නම් යළි වැස්සක්
අාසයි ඉදහිට තෙමෙන්න....
 
           - මංජුල ප්‍රභාත් හෙට්ටිඅාරව්වි