එදා...

අද වගේ දවසක......

ඉල් මහක අද වගේ අතීතෙක දුර ඈත

විලි රුදාවෙක අරුම කුළුදුලේ විද දැරූ

දස මසක අවසාන තත්පරය........

සොයන්නට වින්නඹුව ගව් ගණන් මග දිවූ

නුඹෙ දෙපා හතිලන්න පටන් ගත් ඒ දිනය....

තාත්තේ ....ඉනික්බිති

ජීවිතේ පුරා මා ඇසු හඩය......

ජීවිතේ දුක සතුට නිහඩවම දරාගෙන

කොතෙක් නම් ඉල් මාස ඇවිත් යන්නට ඇද්ද

මතකවත් නොතියාම ඒ ගෙවුණු දින අතර

එකම එක මතකයකි ඉතිරි...නෙත් තෙත් කරන

උපන් දින සුබ පැතුම්...සිහිවටන...වැසි වසින

ආදරේ හාදුවක තවරලා මුව තෙමන

උණුසුම්ම සුසුම් මැද සීතලේ කැටි ගැසුණ

සෙනෙහෙ පිරි හාදුවක හිස්තැනකි රිදුම් දෙන....

නොලබාම කිසි දෙයක් ආදරේ දන් දුන්න

නුඹෙ සෙනෙහෙ අරුම මා විදිමි පිය පදවි ලැබ

කිරට නොහැරෙන පුදුමෙ පපුතුරේ හංගාන

ඉල් මහේ එක් දිනක් ගෙවිණි යළි නුඹ නේන....

- මංජුල ප්‍ර‍භාත් හෙට්ටිආරච්චි

https://www.facebook.com/manjulasankalpana/