ඔබ නැතුව ඔබ එක්ක
ඔබ
රිදුම් තියා ගිය තැන්
පෑරෙයි
තවත් ඉදහිට....
ඔබෙ
සිනහ ගැවසුණු තැන්
සුන්දරයි
තැවරුණත් ලුණු රස...
කාලය
මකා දැමු පස්මත
පිපේ
තවමත් මලක් අකලට
සුවද
ඉව කෙරූවද දුර සිට
වළ දාමි
නොකියාම මතක බණ....
වසර
ගණනක් තෙතක් නොලත් බිම
පුංචි
වැහි කදුලකින් මොලොක් විය
නැවුම්
පුසුඹක විදුම කොතරම්ද
ඇතිය..
ඒ සුවද.... මුළු දිවියටම
අයිතියක්
කිවිය නොහැකිය ඔබට
උප්පැන්නයක්
නොමැති මළගමට...
ඔබට
දා වුවද ඔබහට අකැප
ගබ්සාවකිය...,එයින්
කුමන ඵල...
රිදුම්
පෑරුම් කිසිත් නොසිතාම
මලට
පෙම් කරමි එය නොලබාම
ඔබ
නැතුව ඔබ එක්ක හැමදාම
හිදිමි...
අවසර කුමට මට ඊට.......
-මංජුල ප්රභාත් හෙට්ටිආරච්චි
