දිවි හුස්ම
ඇසූ එක් කතාවක කුඩා කල
වීය යෝධයකු මහ තෙද වීර
නසනු නොහැකිය ඔහුව කිසිවකුට
කිසිදු අවියකින් ....කිසිදු අයුරකින්
ඔහුගෙ පණනළ රැදී තිබුණේය
එක් පුංචි කුරුල්ලෙකු හදවතෙහි......
එක් පුංචි කුරුල්ලෙකු හදවතෙහි......
කුරුළු හසරැල් අසල යෝධ මුව හිනැහේලු
කුරුළු ඇස කදුල අස යෝධ ඇස හැඩුවේලු
කුරුළු ගත රිදුනේද යෝධ ගත රිදුනේලු
කුරුළු දිවි තොර විනිද....යෝධ හද මියැදුනෙලු
කුරුළු ඇස කදුල අස යෝධ ඇස හැඩුවේලු
කුරුළු ගත රිදුනේද යෝධ ගත රිදුනේලු
කුරුළු දිවි තොර විනිද....යෝධ හද මියැදුනෙලු
කෙලෙස අන්සතු වේද කෙනෙකු පණ නළ එලෙස
රිදුම් සංවේදනා එකම ලෙසකින් දැනෙන
බොළද මිත්යාවකැයි සිනාසුණි මම එකල
මගේ දිවි හුස්ම වී....දිනන තුරු දුවේ නුඹ......
රිදුම් සංවේදනා එකම ලෙසකින් දැනෙන
බොළද මිත්යාවකැයි සිනාසුණි මම එකල
මගේ දිවි හුස්ම වී....දිනන තුරු දුවේ නුඹ......
- මංජුල ප්රභාත් හෙට්ටිආරච්චි
No comments:
Post a Comment