සිර ගත කළ කදුළු.....
දඩබ්බර නුඹෙ දගට
කරන තරවටු පුතේ
හැඩෙව්වා දහස් වර
තෙත් නොකර නෙත් මගේ
ඉකිගසා හඩන්නට
බැරි පිරිමි කම දිගේ
මේ කදුළු කැටි ගැහෙයි
හිරවෙලා හදවතේ......
ගැලුවා නම් මේ කදුළු
වක්කඩේ දිය වගේ
සිතට සැනසුම දැනෙයි
පහව
ළතැවුල් ඉබේ....
ඇස කැවෙන
වැලි කැටක්
සේය රිදවුම්
හදේ
නමුදු...
හද දරා ගමි
වැඩෙන...මුතු
කැටක් සේ ....
ඒ කදුළුයි රැදෙන්නෙ ඊයම්බරු වාගෙ හදේ
ඒ කදුළුයි ගලන්නෙ සෙනෙහස වී මුළු සිරුරතේ
අවසන් හුස්මෙදි දියවී ගලනා තුරු නෙතු
දිගේ
ඒ කදුළුයි ජීවය වී රැදෙන්නෙ පියෙකුගෙ
හදේ........
- මංජුල ප්රභාත් හෙට්ටිආරච්චි
No comments:
Post a Comment