අපේ කළු සුදු පුංචි ලෝකය....
සමර ගා පිරියම් කළ
කෑලි තුනේ කුලී ගෙදර... වැට ලග
අම්මටයි..තාත්තටයි... ඉස්සරහින්
මල්ලිටයි ... නංගිටයි... මැද මං...
දිනය අමතක ඉස්සරම දවසකදි
කවුරුදෝ නෙගටිව් පටියක ඇන්ද
අපේ පොසිටිව් කළු සුදු ලෝකය
සාලයේ එල්ලිලා අදටත් හිනාවෙන ලස්සන...
හිතුනාද නිකමටවත් එදා
ඒ කුලීගෙන් පිටත අපේ ලෝකයක් ගැන...
චිමිනි ලාම්පුවෙ එළියෙන් නොදුටු
වෛවර්ණ...
එහෙත් අපට අප අහිමි වුණු
කොයි තරම් දුර ඇවිදින්ද අප
පාගමින් පර මතක - අළුත් මල් දෝවමින
මගුල් ඛෙර වැයෙද්දි කඳුළු පැන් වඩද්දී
දවස්... අවුරුදු... පසුකර....
ඒත් තවමත් දිනෙක
ලයිට් ගිය කළු රැයක
සැලෙන ඉටිපන්දමක දුබල කහපාට යට
පරණ කළුසුදු රූපෙ විසල් සාලයෙ ඇඳේ
මතක සංකා අතර...
හිනැහෙමින්...
වැලපෙමින්...
එදා අප හුන් තැනෙහි සොයුරු රූ නොමැත අද
කොහිද අප... සොයමි මම... රූපයේ හැම තැනම
එහෙත් අප දෙස බලා සෙහෙනසින් පෙරසේම
පිටුපසින් රූ දෙකකි නොවෙනස්ව හුන් තැනම....
- මංජුල ප්රභාත් හෙට්ටිආරච්චි
